Oei, die boom is toch wel erg hoog.

 

Toen ik James nog alleen had, ging hij na een maand naar buiten. Eerst netjes aan een lijntje om hem de binnenplaats te laten verkennen en daarna zonder tuigje. In het begin natuurlijk nog wel onder begeleiding. Nu staat op mijn binnenplaats een enorm hoge boom en dan bedoel ik ook echt enorm hoog. De stam is het eerste gedeelte kaarsrecht en ik denk op zo'n meter of 3 / 3.5 dat er pas zijtakken bij komen.

Toen james de eerste keer "los" buitenliep, was er niets aan de hand. Hij keek wel verlekkerd die boom in maar liep er toch weer langs.

De volgende dag sprong meneer opeens een stukje de boom in. Ik kon hem nog net grijpen voordat hij buiten bereik was.

En nu raad je het al. De derde keer was ik helaas te laat. Meneer zat prinsheerlijk boven in de boom, waar ik dus niet bijkan.

 

Het eerste halfuurtje had ie het wel naar zijn zin. Lekker rondlopen over de takken, hier en daar aan een blaadje snuffelen of soms even proeven.

Ondertussen stond ik doodsangsten uit omdat hij steeds over wel erg smalle takken liep en er dus stukjes tak en blaadjes naar beneden kwamen dwarrelen. En ik maar roepen, maar James vond het dus veel te leuk en reageerde nergens op.

 

Maar toen begon die het niet zo leuk te vinden en te janken. Ondertussen had ik de dierenambulance al gebeld. Maar die komen pas na 24 uur en zij bellen dan de brandweer. Ik terug naar binnen en brokjes halen. Sta ik als een gek onder die boom te rammelen en te roepen. De rest van de flat zal wel gedacht hebben. Maar ook hierop wilde hij niet die boom uit.

 

Nu staat er onder die boom een fietsenhok. Dus ik brokjes daar op het dak gooien in de hoop dat James via een van de zijtakken op het dak springt, maar hij pakte elke keer de verkeerde zijtak waardoor het springen dus te hoog was. Ik heb zelfs zijn favoriete piepspeeltje erbij gehaald in de hoop dat hij naar beneden zou springen.

 

Nu wist ik dat een van mijn overburen aan het verbouwen was en hij vast wel een lange ladder had die ik kon lenen. Gelukkig was hij thuis. Dus ik die ladder op, en wat doet die sukkel, nog hoger die boom in klimmen.

 

Dus dat was ook geen succes. Na uiteindelijk een uur, waarbij zowel ik als James de wanhoop nabij waren, had hij eindelijk door dat hij met zijn kont naar beneden die boom uitmoest. Ik stond eronder om hem op te vangen en ik heb hem dus ook niet meer losgelaten.

 

Een week later mocht hij pas weer naar buiten.

 

Sindsdien heeft meneer nog twee keer in de boom gezeten maar gelukkig kreeg ik hem er beide keren binnen een kwartier weer naar beneden. Ik ben dus zeer benieuwd hoe Evy het straks gaat doen.

 

Dikke knuf Mendy, Sir James en Lady Eveline

Welkom op mijn nieuwe log over mijn kattenkoppen, namelijk Sir James & Lady Eveline.

In de volksmond ook wel James en Evy genoemd. Maar ze luisteren ook goed naar de namen:

Hé, je staat op mijn hoofd, muts. Lekker ding. Schrielkip. Dikzak. Ga met je gore poten van de bank af. Idioot. Zeit gij doof ofzo? Knuffelkont. Vreetzak en allerlei andere namen die er op dat moment uitschieten.

 

James is een blauw met witte, je weet wel kater van 3 mei 2007.

Evy een schildpad poes van 18 juni 2007.

 

Beide katten komen uit het asiel en van stichting zwerfkat. James heb ik op de kittendag uitgekozen en Evy komt rechstreeks van een gastgezin.

 

Ik heb een aantal jaar ratten gehad, maar door te hoge dierenarts kosten en toch om de 2 jaar zo'n beetje afscheid te nemen van die beestjes, had ik besloten om hiermee te stoppen. En op dat moment was ik zo'n beetje aan het rondkijken voor een kat. Ik wist dat ik er eentje uit het asiel wilde halen. Ik wilde namelijk ook nog eens een grijze kat. Dus toen ik in de krant las dat ze dat weekend een kittendag hadden en nog eens een foto van een grijze kitten op de voorkant was ik verkocht.

Dus ik gelijk mijn moeder inschakelen om geld te lenen, want een kitten uit het asiel is niet goedkoop "slechts" 92.50, dat is dan wel inclusief 1e inenting, ontworming en ontvlooiing, chippen en gratis castratie na 6 mnd. Maar dan heb je verder nog geen spullen in huis. Dingen zoals een mandje, kattenbak, voerbakjes, eten etc. etc. etc.

Ik had al het asiel gebeld dat ik interesse had in dat grijze katje op de voorkant van de krant, maar helaas konden ze niet gereserveerd worden. Het was een kwestie van wie het eerst komt...

Dus ik een vriendin gecharterd en wij om kwart over 1 naar het asiel gefietst (zo'n 20 min. fietsen en de kittendag begon om 14.00) Ik wilde gewoon eerste zijn en dat waren we ook. Netjes een nummertje gekregen en toen moesten we wachten.

Todat nummer eraan kwam, en gelijk door mocht lopen, dus wij erachter aan. Werd er verteld dat er zo'n leuk nestje van 3 zat en dat die waarschijnlijk als eerste weggingen.

Nou wij daar bij die hokken en ik gelijk mijn krant laten zien. Ik wil die! "maar mevrouw, die is al gereserveerd." Nou ja zeg, en ik kon niet reserveren! Ik wilde gewoon graag een grijze kat. Ik kon wel op de wachtlijst geplaatst worden. Maar die mevrouw met dochterlief had dus een andere grijze in haar armen. Terwijl ik eerste keus had. Dus gelijk kenbaar gemaakt dat ik die kat wilde zien, want ik wilde zo graag een grijze, grmbl, grmbl, ik had eerste keus. En tegen die vrouw werd gezegd, zodra je hem loslaat is ie van die andere mevrouw, van mij dus. Dochterlief kon niet zo goed beslissen en dus was de kat van mij, dat was Sir James. We keken elkaar aan en het was liefde op het eerste gezicht. Dus inpakken en wegwezen.

 

Toen ik James al een tijdje had, merkte ik dat hij een beetje eenzaam was. Hij wilde de hele dag bij mij zijn. Zelfs als ik op de wc zat ging hij ernaast op de kattenbak zitten. Gezellig samen synchroon plassen. Dus op zoek naar een tweede kat. Op de site van het dierenasiel waren er geen kittens, dus toch maar even bellen. Daar werd ik doorverwezen naar de site van stichting zwerfkat en daar stonden dus plaatsbare kittens op. Ik zag evy staan en het was liefde op het eerste gezicht. Ik gelijk bellen, kreeg ik een voicemail, balen. Toen stichting zwerfkat zelf gebeld. Die vertelde dat Evy al weg was en gaf me nummers van andere kittens. Daar heb ik gelijk afspraken mee gemaakt. Uiteindelijk 's avonds toch nog teruggebeld voor Evy en ht bleek dat ze gewoon beschikbaar was, ik kon die zelfde avond nog terecht. Maar eerst ging ik kijken bij Sonic en Turbo. Nou die katten waren echt bang. Zagen er niet super gezond uit. De kattenbak was hardstikke smerig, dus dat ging gelijk over. Daarna naar Evy geweest. Zij was schuw maar niet super bang. Zag er gezond uit, alleen wat magertjes en de kattenbak zag er schoon uit. Ik mocht er niet gelijk meenemen. Moest namelijk eerst nog betalen hihi. En ze moest haar eerste enting hebben en een week na de eerste enting mogen ze geplaatst worden.

Dus dat was anderhalve week in spanning zitten en dan eindelijk toch nog opgehaald. Leuk detail, James dook er gelijk de eerste avond op, dus die werd de maandag daarop netjes geholpen.

 

Tot zover Sir James en Lady Eveline en hoe het allemaal begon.

 

Dikke kus Mendy, James en Evy

 

Ps foto's volgens zo snel mogelijk.